21 kwietnia

21 kwietnia

21 kwietnia 1929 r. w Zakopanem przyszedł na świat Zachariasz Łyko, ktory do szerszej świadomości przeszedł jako duchowny Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, profesor teologii oraz działacz na rzecz pojednania religii.

Jego ojciec Franciszek Łyko był rzeźbiarzem pochodzącym z Wilna, zaś matka nauczycielką w Krakowie. Rodzina Łyko przyjęła poglądy adwentystyczne jeszcze w 1927 r. Mały Zachariasz uczęszczał zarówno do szkół w Wilnie jak i Krakowie. W trakcie II wojny światowej angażował się działalność konspiracyjną harcerstwa na Podhalu.

Po wojnie pojął studia prawnicze na UJ, łącząc je z Seminarium Duchownym Unii Zborów Adwentystów Dnia Siódmego w Krakowie, które ukończył w 1949. W latach 60. studiował w Wielkiej Brytanii w Newbold College i w USA w Andrews University. W 1948 roku powołany został do służby w Kościele Adwentystów Dnia Siódmego, działając początkowo w charakterze wykładowcy seminaryjnego, następnie jako pastor Zboru Poznańskiego i sekretarz Diecezji Zachodniej Kościoła Adwentystów w Poznaniu, z czasowym pełnieniem w trudnym roku 1953 funkcji zwierzchnika Kościoła w Warszawie. Od 1959 r. był z Warszawą na stałe związany wykładając na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, na której habilitował się i uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Pełnił na niej przez wiele lat funkcję kierownika Katedry Filozofii i Socjologii.

Dorobek naukowy prof. Łyki obejmuje ponad 2 tys. artykułów, rozpraw naukowych oraz ponad 30 książek. Wypromował kilkudziesięciu magistrów, kilku doktorów. Był współautorem statutu Kościoła Adwentystów, członkiem Zespołu doradców sejmowych Sejmu IX kadencji, współprzewodniczącym Komisji Redakcyjnej Rządowo-Kościelnej przygotowującej ustawę o stosunku państwa do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. Uczestniczył również w pracach Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego.

Przez okres 25 lat był współprzewodniczącym Komisji Dialogu Ekumenicznego Katolicko-Adwentystycznego. Uczestniczył w Tygodniu Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan, brał udział w rozmaitych spotkaniach i inicjatywach ekumenicznych. O czym również warto wspomnieć był obserwatorem obrad II soboru watykańskiego.