2 maja

2 maja

2 maja 1903 roku zmarł Ludwik Jenike, literat, tłumacz, dziennikarz, pierwszy i wieloletni redaktor "Tygodnika Ilustrowanego", prezes ewangelickiego kolegium kościelnego.

Jenike urodził się w rodzinie czeskich protestantów, którzy po bitwie białogórskiej przenieśli się do Wielkopolski, a w epoce Księstwa Warszawskiego - do Warszawy. Jego ojciec był urzędnikiem, zaś matka pochodziła ze znanej rodziny Spiessów. Po maturze rozpoczął aplikację, wzorem ojca, w Izbie Obrachunkowej. Jednak już w wieku dwudziestu lat rozpoczął publikowanie w warszawskiej prasie: drobnych utworów literackich i przekładów z niemieckiego. Jego teksty ukazywały się w "Gazecie Porannej", "Gazecie Warszawskiej", "Głosie". Z czasem przekładał również większe publikacje, jak "Historię nowożytną" von Rottecka.

W 1858 roku rozpoczęła się największa przygoda jego życia: Józef Unger powierzył mu stanowisko redaktora naczelnego nowopowstającego "Tygodnika Ilustrowanego". Po rocznych przygotowaniach, pierwszy numer ukazał się 1 października 1859 roku. Jenike pozostawał na stanowisku naczelnego 27 lat, podpisując do druku 1419 numerów.

Począwszy od lat 60., tłumaczył romantyków niemieckich: Schillera, Goethego i Körnera. Pisał również pamiętniki i traktaty poetyckie.

W latach 1877-1898 był prezesem kolegium kościelnego warszawskiej parafii ewangelicko-augsburskiej. W tej roli tłumaczył teksty do polskiego śpiewnika kościelnego, założył parafialną kasę przezorności (ubezpieczeniową), rozwijał działalność diakonijną (opiekuńczą). Napisał "Kronikę zboru ewangelicko-augsburskiego w Warszawie", cenne źródło do dziejów parafii.

Udzielał się w wielu komitetach i instytucjach społecznych, jak Towarzystwie Kredytowym Ziemskim, Towarzystwie Sztuk Pięknych, Towarzystwie Dobroczynności, Kasie Literackiej i innych.

Po nabożeństwie żałobnym trumnę z kościoła Św. Trójcy wynosiło ośmiu literatów. Jednym z nich był sam Henryk Sienkiewicz. Jenike został pochowany na cmentarzu ewangelickim przy Młynarskiej, w alei 9.

Portret autorstwa Franciszka Tegazzo (rytował Aleksander Regulski) z zasobów Mazowieckiej Biblioteki Cyfrowej.