12 maja

12 maja

Jest rok 1919, młode państwo polskie organizuje się w bólach i trudnościach, a granice nie były jeszcze do końca ustalone. Właściwie ze strony wszystkich sąsiadów młodemu państwu groziła wojna. W tym trudnym okresie na mocy porozumienia między rządem polskim a francuskim do Warszawy została przetransferowana organizacja, która miała pomóc młodemu państwu budować siły zbrojne.

Organizacją tą była Francuska Szkoła Pilotów pod dowództwem majora Mauger de Varennessa który wraz z 50 samolotami oraz kadrą dydaktyczną został wysłany do Polski na początkowo roczny kontrakt. Jednostka ta przybyła do Warszawy 12 maja 1919 roku i została rozlokowana na mokotowskim lotnisku (mieszczącym się mniej więcej między dzisiejszymi ulicami Wawelską, Polną, Rakowiecką oraz Żwirki i Wigury). Każdy z pilotów musiał przejść szkolenie początkowe z budowy samolotu a następnie z prowadzenia maszyny po ziemi. Kolejnymi etapami były już loty treningowe, których każdy słuchacz odbywał ok. 70-80. Równocześnie z pilotami szkolono również kadrę, która docelowo miała zastąpić Francuzów (ichkontrakt opiewał na jedynie rok).

Szkoła pilotów nie zagościła zbyt długo na mokotowskim lotnisku – w lutym 1920 r. została przeniesiona do Dęblina a następnie, z powodu radzieckiej ofensywy, do Bydgoszczy, gdzie połączono ją z podobną szkołą działającą w Krakowie (ale szkolącą pilotów korzystających z maszyn produkcji niemieckiej i austriackiej). Do tradycji tych instytucji odwoływują się dzisiejsze ośrodki kształcące pilotów wojskowych.

Na zdjęciu odznaka Francuskiej Szkoły Pilotów (źródło: Wikimedia Commons).