22 maja

22 maja

"Przez traktat z dn. 18go b.m. w skutku układów territorialnych pomiędzy Wielkimi Mocarstwami na Kongresie Wiedeńskim zawartych, zrzekliśmy się posiadania Xięstwa Warszawskiego: a że uwolnienie od przysięgi poddanych Xięstwa, takowego zrzeczenia się iest naturalnym skutkiem, mieliśmy za obowiązek stosować się do okoliczności i ponieść dobru powszechnemu ofiary, które na nas wkładaią.

Uwalniamy więc ninieyszem naszych sług i naszych poddanych Xięstwa Warszawskiego od przysięgi, którą nam wykonali. Z głębokim żalem przychodzi nam rozdzielić się z poddanemi, którzy dawali nam tak czułe dowody ich przywiązania i wierności. To wspomnienie zostanie na zawsze wyryte w sercu naszem. Ich pomyślność, która była ciągle celem usiłowań naszey oycowskiey pieczy, nieprzestanie bydź przedmiotem naygorętszych błagań, które nieść będziemy do Boskiey Opatrzności i wzywamy ich, aby dla Rządu, któremu szczęście ich na przyszłość poruczonem będzie, zachowywali to samo posłuszeństwo i wierność, które dla nas okazali".

Taką deklarację (pisownia oryginalna), notariuszami której byli zresztą kanclerz Austrii Metternich, hrabia Razumowski ze strony Rosji i książę Hardenberg w imieniu Prus, wydał do swoich byłych już poddanych dnia 22 maja 1815 roku Fryderyk August Wettyn, elektor Saksonii i - do niedawna - książę warszawski. Raptem kilka dni wcześniej dokonała się sankcja prawna rozbioru Księstwa pomiędzy Rosję, Prusy, Austrię i Wolne Miasto Kraków, zaś elektor, zagrożony utratą swoich ziem w Saksonii, został zmuszony do zrzeczenia się jego tronu. Proklamacja była zatem gestem wobec byłych poddanych, zaznaczeniem, że utrata tronu nie nastąpiła z winy elektora i w pewnym sensie jedynym sposobem zakomunikowania, że "ja tu jeszcze (może) wrócę".

Jak pokazała później historia, ani Fryderykowi Augustowi, ani innym Wettynom rządzić Polakami nie było już dane, wydana zatem w Dreźnie deklaracja pozostaje końcowym akordem ponadstuletniego okresu ścisłych związków dworu Saksonii z koroną polską.

Portret Fryderyka Augusta Wettyna za wikimedia.org