13 czerwca

13 czerwca

13 czerwca 1900 roku urodził się w Moskwie Bohdan Lachert, jeden z najwybitniejszych architektów dwudziestowiecznej Warszawy.

Był synem Wacława, przedsiębiorcy i menedżera o korzeniach francuskich (rodowe nazwisko brzmiało Lachert de Peselin), i Wandy z Lipskich. Rodzina Lachertów po Rewolucji wróciła do Polski i osiadła w majątku Ciechanki na Lubelszczyźnie. Odbudowa dworu była zresztą pierwszym przedsięwzięciem architektonicznym naszego dzisiejszego bohatera.

Bohdan Lachert brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, dostał się nawet do niewoli, która nieomal skończyła się dla niego tragicznie. Następnie ukończył Politechnikę Warszawską, gdzie poznał Józefa Szanajcę, swego wieloletniego wspólnika i przyjaciela. W okresie międzywojennym należał do kręgu warszawskiej awangardy, był członkiem grupy Praesens, utrzymywał kontakty z samym Le Corbusierem. Jego prace na Saskiej Kępie, a w szczególności dom trójrodzinny przy ul. Katowickiej weszły do kanonu polskiej architektury. 

Dom ten zresztą, podczas okupacji, był ważnym punktem na konspiracyjnej mapie Warszawy. Tu żona Lacherta, Irena, ukrywała dzieci wydostane z getta, tu spotykali się żołnierze AK i Cichociemni. Z drugiej strony wiele przedwojennych projektów Lacherta i Szanajcy pozostało niezrealizowanych, czy to z powodu kryzysu, czy odrzucenia przez naszych bohaterów pompatycznego, państwowego stylu lat trzydziestych.

Po wojnie Lachert objął katedrę na Politechnice oraz włączył się w prace Biura Odbudowy Stolicy. Zdążył jeszcze zrealizować projekty "czysto" modernistyczne: pocztę przy Targowej i gmach PKO przy Marszałkowskiej. W projekt osiedla Muranów Południowy zaingerowała już polityka i ideologia - "poprawiono" jego architekturę w duchu socrealizmu. Jedynym flirtem z nową-starą estetyką był Cmentarz-Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich, dzieło skądinąd wybitne.

Bohdan Lachert zmarł w 1987 roku i został pochowany na Powązkach Wojskowych.

Zdjęcie za stroną architektsarp.pl.