22 czerwca

22 czerwca

22 czerwca 1850 roku zmarł w Warszawie Henryk Wilhelm Rossmann, inżynier wojskowy, weteran wojen napoleońskich i powstania listopadowego, współtwórca Kanału Augustowskiego.

Rossmann urodził się w Kӧstritz w Turyngii w 1787 roku. Jego ojciec był urzędnikiem na dworze elektora saskiego Fryderyka Augusta I, późniejszego króla Saksonii i księcia warszawskiego. Studiował w szkole budowlanej Davida Gilly'ego, protoplastce Uniwersytetu Technicznego w Berlinie. 

W wieku 21 lat wstąpił do korpusu inżynierów armii francuskiej, w szeregach której walczył pod Wagram. Następnie przeniósł się do Warszawy, gdzie przeprowadziła się już jego rodzina i zmienił mundur na barwy armii Księstwa Warszawskiego. W jej szeregach wziął udział w kampanii moskiewskiej i licznych jej bitwach. Po jej klęsce powrócił do służby francuskiej, stając m.in. pod Lipskiem i Arcis-sur-Aube.

Po zwolnieniu ze służby wraca do Polski i wstępuje do formowanej armii Królestwa Polskiego. Otrzymuje stopień kapitana I klasy w korpusie inżynierów. W 1820 r. otrzymuje katedrę architektury w Wojskowej Szkole Aplikacyjnej. W latach 1824-1830 pracuje przy projekcie i realizacji Kanału Augustowskiego. Po aresztowaniu Ignacego Prądzyńskiego zostaje kierownikiem robót.

Rossmann walczy w postaniu listopadowym, głównie w roli szefa inżynierów i wicekomendanta twierdzy Zamość; awansuje na stopień pułkownika. Po upadku powstania ponawia przysięgę wobec króla-cesarza, jednak już w 1833 roku zostaje zwolniony ze służby. Powrócił do Warszawy i wydzierżawił od rodziny Braeuningów majątek Bielawa koło Jeziorny.

W Warszawie Rossmann mieszkał we własnym domu przy ul. Twardej. Był aktywnym działaczem warszawskiego zboru ewangelickiego - m.in. projektował rozmaite inwestycje budowlane parafii. Po przeprowadzce na wieś był członkiem Komitetu Obywatelskiego powiatu warszawskiego, wójtem gminy Jeziorna i sędzią pokoju. Według przekazów nie mówił zbyt dobrze po polsku; liczną korespondencję z Prądzyńskim prowadził po francusku. 

Był kawalerem Legii Honorowej, Orderu św. Włodzimierza i Orderu Virtuti Militari. Z żoną Emilią Schmidt miał ośmioro dzieci. Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.

Portret za Wikipedia Commons.