16 października. Premiera Kabaretu Starszych Panów

16 października. Premiera Kabaretu Starszych Panów

„Addio pomidory”, „Jeżeli kochać to nie indywidualnie”, „Wesołe jest życie staruszka”, „Piosenka jest dobra na wszystko” to tytuły znane nie tylko tym pokoleniom, które oglądały czarno-białą telewizję w PRL-u. Dzisiejszy dzień moglibyśmy ubarwić właśnie tymi radosnymi piosenkami. Akurat 16 października 1958 miała miejsce premiera kabaretu, dla którego zostały napisane, czyli Kabaretu Starszych Panów.

Któż z nas się nie zastanawiał, czy starsi panowie naprawdę byli starsi? Otóż nie byli. Kiedy wyświetlano pierwszy program, autor muzyki Jerzy Wasowski miał 45 lat, a autor tekstów Jeremi Przybora niecałe 43. Jerzy Wasowski i Jeremi Przybora poznali się jeszcze przed wojną. Razem pracowali w radiu. We wrześniu 1939 r. to m.in. dzięki pracy technika Wasowskiego były nadawane przemówienia prezydenta Starzyńskiego. W czasie wojny Przybora pracował w powstańczym radiu. Po wojnie Wasowski komponował dla teatrzyku Przybory „Eterek”. 

Obaj zagrali „starszych” panów, bo zapragnęli wcielić się w inteligentów z dawnych lat. Ubierali się w żakiety „jaskółki”, jasne kamizelki, cylindry oraz początkowo w „sztuczkowe” spodnie, czyli spodnie z dorysowanymi prążkami. Jeden z nich był zwany panem A, a drugi panem B.

Rozmawiali ze sobą nawzajem lub z przypadkowo spotykanymi postaciami, które na przykład „przywiało”, bo mieli niedomknięte drzwi. Byli nadzwyczaj uprzejmi, życzliwi i naiwni do tego stopnia, że pozwalali się okradać. Przeżywali zaskakujące przygody. Jesienią pan A uznał, że potrzebuje ciepłej wdówki i poszedł jej szukać na pobliski cmentarz. Zimą święty Mikołaj hojnie obdarował panów prezentami i obietnicami, po czym zabrał im prezenty, aby i inni mogli się nimi nacieszyć.

Jak to ujął w autobiografii Jeremi Przybora, „tak mniej więcej od połowy istnienia Kabaretu świeciło w nim siedem supergwiazd jego konstelacji”. Byli to: Wiesław Michnikowski, Wiesław Gołas, Kalina Jędrusik, Barbara Krafftówna, Edward „Dudek” Dziewoński, Mieczysław Czechowicz i Irena Kwiatkowska. Aktorzy doskonale współpracowali.

Kabaret Starszych Panów był grany w Telewizji Polskiej przy placu Powstańców oraz jako powtórki w Polskim Radiu. W sumie powstało 16 wieczorów. Programy były przeznaczone dla inteligencji, ale z przyjemnością oglądali je wszyscy. Ostatni odcinek wyemitowano 22 lipca 1966 r.

Na zdjęciu tablica pamiątkowa na budynku Telewizji przy Jasnej; za Wikipedia Commons.