19 grudnia. Zmarł Antoni Kolberg

19 grudnia. Zmarł Antoni Kolberg

19 grudnia 1882 r. w Warszawie zmarł artysta malarz Antoni Kolberg, przedstawiciel najpierw realizmu mieszczańskiego, a po podróży zagranicznej romantyzmu. Malował obrazy religijne, portrety, sceny rodzajowe, a także malowidła ścienne. Chwalono go za doskonałość rysunku, wierne naśladowanie natury, żywe kolory oraz harmonię barw.

Urodził się w 1815 r. w Machorach jako Colberg. Rodzina zmieniła pisownię nazwiska w latach 40-tych XIX w. Ojciec Krzysztof Juliusz, kartograf i geodeta, w 1818 r. został profesorem Uniwersytetu Warszawskiego i zamieszkał na parterze oficyny Pałacu Kazimierzowskiego. Na drugim piętrze mieszkali Chopinowie. W 1832 r. Antoni Kolberg dwa razy namalował salon Chopinów w oficynie pałacu Czapskich (choć wówczas był to pałac Krasińskich). Akwarelę wysłał Chopinowi. Na podstawie drugiego obrazka, który był rysunkiem piórkiem podmalowanym tuszem i zaznaczonym akwarelą stworzono później muzeum „Salonik Chopinów”. W 1848 r. natomiast w Paryżu Antoni Kolberg namalował ostatni portret Chopina.

Studiował malarstwo na UW. Po powstaniu listopadowym uniwersytet został zamknięty, więc uczył się prywatnie u profesorów Brodowskiego i Branka oraz w szkole Aleksandra Kokulara. W latach 1834-40 studiował w Berlinie. Już tam malował obrazy do kościołów. Po powrocie do Warszawy, w czerwcu 1841 r. na publicznej wystawie otrzymał za obraz „Św. Emilia” srebrny medal I klasy oraz stypendium w Rzymie. W drodze powrotnej z Rzymu „zahaczył” o Paryż. Brał udział w Publicznych Wystawach Sztuk Pięknych oraz w wystawach w „Zachęcie”. „Zachęta” kupowała jego obrazy.

Wraz z bratem Oskarem, z Wojciechem Gersonem i Karolem Marconim wędrował po Mazowszu. Rysunki Antoniego Kolberga i Karola Marconiego trafiły do „Pieśni ludu polskiego” Oskara Kolberga. Razem z Karolem Marconim Antoni Kolberg malował obrazy na ścianach, np. w Hotelu Europejskim i w Towarzystwie Kredytowym Ziemskim. Obie te prace się nie zachowały. Pod koniec życia uczył rysunku w III Liceum Żeńskim przy Krakowskim Przedmieściu.

Ożenił się dwa razy, najpierw z siostrą przyjaciela Eleonorą Marconi, a potem z własną bratanicą.

Niewiele po nim zostało: malowidła na kopule kaplicy w kościele św. Anny w Wilanowie, kilka obrazów w zbiorach Muzeum Narodowego, obrazy w kolekcjach prywatnych i kościołach poza Warszawą, obrazy w muzeum Oskara Kolberga w Przysusze, rysunki w Muzeum Etnograficznym w Rzeszowie, kilka kopii jego obrazów. Obrazy i dokumenty rodziny Kolbergów w Bibliotece Ordynacji Krasińskich spłonęły w 1944 r.

Zdjęcie z książki pt. "Antoni Kolberg (1815-1882) - warszawski malarz portretów, obrazów religijnych, scen rodzajowych".