22 stycznia. Urodził się Bolesław Leśmian.

22 stycznia. Urodził się Bolesław Leśmian.

Kto lubi piosenkę Marka Grechuty i Krystyny Jandy „W malinowym chruśniaku”, lubi wiersz Leśmiana. Lista piosenek do jego poezji jest zresztą dłuższa i obejmuje np. kilka utworów Starego Dobrego Małżeństwa. Niektórzy znają wiersze, w których Leśmian przywołuje postaci ze słowiańskich wierzeń ludowych, albo omawianą w szkole „Urszulę Kochanowską”. Autor wiele pisał o śmierci i o miłości, o Bogu i o przyrodzie. Nie stronił od fantastyki. 22 stycznia 1877 r. w Warszawie urodził się prawnik i poeta Bolesław Leśmian.

Data urodzenia nie jest do końca pewna, bo dzisiejszy jubilat podawał, że był o rok młodszy. Zadebiutował w 1895 r. w „Wędrowcu” jako Bolesław Lesman. Pomysłodawcą zmiany nazwiska na Leśmian był albo Franciszek Fiszer, ekscentryczny filozof i dusza towarzystwa cyganerii warszawskiej, albo Antoni Lange, kuzyn Leśmiana, tłumacz i także poeta. Pewnym jest, że od 1897 r. poeta publikował pod nowym nazwiskiem.

Był człowiekiem wybitnym. Jego twórczość nie mieściła się w ramach epoki, dlatego została doceniona pod koniec jego życia, a uznana za ponadczasową po jego śmierci. Ponadto Leśmian był dyskryminowany ze względu na smutną tematykę utworów oraz żydowskie pochodzenie. Nie należał do żadnej grupy artystycznej. Jego wiersze są wyjątkowo oryginalne.

Zostały wydane cztery tomy wierszy: „Sad rozstajny”, „Łąka”, „Napój cienisty” oraz pośmiertnie „Dziejba leśna”, a oprócz tego zbiory baśni „Klechdy sezamowe”, „Przygody Sindbada Żeglarza” i „Klechdy polskie”. Leśmian przełożył na polski „Niesamowite opowieści” E.A. Poego. Pisał także dramaty i eseje. Popełnił dwa cykle wierszy w języku rosyjskim. Zasłynął jako twórca neologizmów.

Choć mieszkał w życiu także za granicą i na prowincji, urodził się i zmarł w Warszawie. Kiedy miał 8 lat, rodzina przeniosła się do Kijowa, dlatego ukończył gimnazjum klasyczne i studia prawnicze w Kijowie. Wiadomo, że w 1901 r. mieszkał w Warszawie, gdzie pracował jako pomocnik radcy prawnego na Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, a potem Nadwiślańskiej. Podróżował po Europie. Był w Niemczech, we Włoszech, w Szwajcarii i we Francji. W 1911 r. w Warszawie współtworzył eksperymentalny Teatr Artystyczny, który miał siedzibę w Filharmonii. Niestety, teatr przetrwał jeden sezon. W czasie I wojny światowej Leśmian był kierownikiem literackim Teatru Polskiego w Łodzi. W latach 1918-32 pracował jako rejent, czyli notariusz w Hrubieszowie i w Zamościu. W 1933 r. został członkiem Polskiej Akademii Literatury i wrócił do Warszawy. Został pochowany na Powązkach.

Fotografia pochodzi z Wielkiej Encyklopedii Powszechnej PWN.