23 stycznia. Kościół na Kawęczynie podniesiony do rangi bazyliki mniejszej

23 stycznia. Kościół na Kawęczynie podniesiony do rangi bazyliki mniejszej

23 stycznia 1923 r. kościół pw. Najświętszego Serca Jezusowego na Kawęczynie został podniesiony jako pierwsza świątynia w Warszawie do godności bazyliki mniejszej.

Nowy kościół był od samego początku świątynią wyjątkową dzięki patronatowi księcia Michała Piotra Radziwiłła oraz nade wszystko jego żony księżnej Marii Ewy Radziwiłłównej. To księżna uzyskała u ówczesnego papieża Piusa X odręcznie napisane przez niego błogosławieństwo aby wybudować nową świątynią w Warszawie. Jej pierwowzorem miała być bazylika większa św. Pawła za Murami (znajduje się w niej galeria wszystkich papieży). Fundacja książęca pozwoliła projektować kościół z olbrzymim rozmachem, stając się największą świątynią lewobrzeżnej Warszawy. Nie można jednocześnie zapominać, iż wieloletnia polityka carska istotnie ograniczała możliwość budowy nowych kościołów, co prowadziło do strasznego przeludnienia istniejących i braków w katolickiej sieci parafialnej.

Budowie świątyni nie przeszkodziła nawet I wojna światowa, gdyż księżna posiadała tak bogate kontakty na dworach Europy, że transport kolumn z Włoch bez problemu dwa razy przekroczył front. Chociaż w styczniu 1923 r. kościół był jeszcze niewykończony we wnętrzu i brakowało mu wieży, to jednak papież Pius XI nadał jej tytuł bazyliki mniejszej. Nie bez wpływu był fakt, iż wcześniej Pius XI przed wyborem na papieża jako Achille Ratti był nuncjuszem papieskim w Warszawie.