12 lutego. Zmarł Witold Kula

12 lutego. Zmarł Witold Kula

Na 12 lutego przypada rocznica śmierci profesora Uniwersytetu Warszawskiego Witolda Kuli, historyka, którego prace należały donajczęściej tłumaczonych i cytowanych prac historyków polskich. Zajmował się historią nowożytną gospodarczą, metodologią historii, metrologią historyczną i demografią. Stosował metodę analizy porównawczej. Wyróżniał się talentem pisarskim.

Urodził się w 1916 r. w Warszawie. Uczył się w gimnazjum im. Mikołaja Reja w Warszawie, studiował na Uniwersytecie Warszawskim historię i dodatkowo socjologię, a poza tym ekonomię w Wolnej Wszechnicy Polskiej. Tuż przed wojną uczył w Państwowym Żeńskim Liceum Pedagogicznym w Warszawie. Doktoryzował się w 1939 r. W czasie okupacji wykładał na tajnej WWP, został też oficerem AK pod pseudominem „Żakowski”. W powstaniu warszawskim pracował jako reporter radiostacji „Świt”. Po powstaniu trafił do obozu jenieckiego w Niemczech. W 1947 r. habilitował się w Łodzi, następnie wyjechał na stypendium do Paryża. Pracował najpierw w Łodzi, później na UW i SGPiS. Profesorem został w 1950 r. Był dziekanem Wydziału Ekonomii Politycznej, założycielem i kierownikiem Katedry Historii Gospodarczej, otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Besanςon. Został kierownikiem działu Polskiej Akademii Nauk, był członkiem Polskiego Towarzystwa Historycznego, Komisji Badań nad Kulturą Współczesną PAN i Komisji Nauk Historycznych PAN.

Najbardziej znanymi publikacjami Witolda Kuli są eseje „Rozważania o historii” oraz „Wokół historii”, a także „Teoria ekonomiczna ustroju feudalnego. Próba modelu” oraz „Historia, zacofanie, rozwój”. Deklarował się jako marksista, ale nie wstąpił do partii.

Mieszkał przy placu Komuny Paryskiej, czyli dzisiejszym placu Wilsona. Zmarł w 1988 r. w Warszawie, został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym przy ul. Żytniej.

Zdjęcie z żoną pochodzi ze strony polityka.pl.