16 stycznia

16 stycznia

Tuż za północną granicą Warszawy rozpościera się Puszcza Kampinoska. Ewenementem na skale światową jest fakt, iż ponad dwu milionowa metropolia graniczy nie tylko z tak wielkim kompleksem leśnym, jakim jest Puszcza ale jednocześnie z parkiem narodowym. Ten oczywisty fakt przypominamy dziś z uwagi na rocznicę powołania do istnienia Kampinoskiego Parku Narodowego.

Miało to miejsce 16 stycznia 1959 r. na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z tegoż samego dnia podpisanego przez premiera Józefa Cyrankiewicz. Rozporządzenie weszło w życie z chwilą ogłoszenia, zaś szczegóły zostały poruczone (dziś byśmy powiedzieli: powierzone) ministrowi leśnictwa i przemysłu drzewnego. Warto dodać, iż w 1959 r. nie istniało wówczas ministerstwo ochrony środowiska. Ministrem, który wdrażał w życie rozporządzenie o powołaniu nowego parku narodowego był Roman Gesing. Jednak za faktycznych inicjatorów powstania KPN należy bezsprzecznie uznać Jadwigę i Romana Kobendzów. Badali oni Puszczę od lat 20. XX w., zaś ich prace naukowe zachowują aktualność do dnia dzisiejszego. To również z ich inicjatywy utworzona w 1936 r. rezerwat „Granica”, który można niejako uznać za zaczątek parku narodowego.

W ramach KPN chroniona jest przyroda ta ożywiona, jak i nieożywiona pradoliny rzecznej. Obecnie 70% Parku porasta las, głównie sosnowy. Bywalcy Puszczy znają również uroki piaszczystych, bądź bagnistych szlaków. W ramach Parku chroniony jest bowiem największy w Europie zespół śródlądowych wydm. Najwięksi przedstawiciele fauny to łosie, które co jakiś czas odwiedzają Warszawę oraz rysie (reintrodukowane na początku lat 90. XX w.). Ponieważ Kampinos to również pasma bagien, żyje tutaj aż 39 gatunków komarów, o czym można przekonać się na własnej skórze w lecie. W końcu Puszcza Kampinoska jest nazywana „zielonymi płucami Warszawy”, gdyż oczyszcza powietrze, które tak wielu z nas zanieczyszcza, o czym mogliśmy się dobitnie przekonać w ostatnich dniach.

Ze względu na wartości przyrodnicze oraz znaczenie społeczne w 2000 roku Kampinoski Park Narodowy wraz ze strefą ochronną został uznany przez UNESCO za Światowy Rezerwat Biosfery pod nazwą „Puszcza Kampinoska”. Park stanowi ważną bazę rekreacyjno-wypoczynkową dla stolicy. Odwiedzający mają do dyspozycji 350 km szlaków turystycznych pieszych, 200-kilometrowy szlak rowerowy, trasy konne oraz 19 parkingów i 12 polan wypoczynkowych znajdujących się na obrzeżach parku. Działalność edukacyjną park prowadzi w trzech placówkach: Centrum Edukacji w Izabelinie, Ośrodku Dydaktyczno-Muzealnym im. Jadwigi i Romana Kobendzów w Granicy i Ośrodku Hodowli Żubrów im. prezydenta RP Ignacego Mościckiego w Smardzewicach (położone poza woj. mazowieckim). Dwa pierwsze ośrodki mają ekspozycje muzealne, oferują pokazy filmów i przezroczy oraz różnorodne zajęcia edukacyjne, głównie dla dzieci oraz młodzieży szkolnej i akademickiej.