13 kwietnia. Rodzica śmierci Jakuba Fontany

13 kwietnia. Rodzica śmierci Jakuba Fontany

13 kwietnia 1773 r. zmarł Jakub Fontana, który swoimi pracami architektonicznymi wpisał się na stałe w krajobraz Warszawy.

Jakub Fontana był synem Józefa Fontany, też architekta. Rodzina Fontanów wywodząca się z pogranicza włosko-szwajcarskiego traktowała zawód architekta, jako rodzinną specjalizację. Wpływało na to również ujęcie zawodu architekta, jako rzemieślnika. Również młodszy brat Jakuba – Jan Kanty Fontana był architektem. W dobie czasów saskich Józef Fontana trafia do Warszawy i tutaj też swoich synów. Do roku 1743 r. Jakub Fontana uczy się oraz asystuje przy mniejszych projektach. W latach 1732-36 odbywa swoje grand tour po Europie, gdzie mógł zaznajomić się najnowszymi prądami w architekturze. W Warszawie pomaga ojcu w projektowaniu i budowie kościoła franciszkanów przy ul. Zakroczymskiej.

W 1741 r. umiera Józef Fontana i Jakub przejmuje całe jego biuro projektowo-budowlane, jak byśmy określili obecnie. Dobrodziejstwem dla niego okazuje się zlecenie dane przez marszałka wielkiego koronnego Franciszka Bielińskiego, które polega na dokonaniu pomiarów wszystkich kamienic w Warszawie. Z czasem jego nazwisko zyskuje sobie renomę i Jakub Fontana otrzymuje prestiżowe zlecania jak np.: budowa Collegium Nobilium, przebudowa fasady kościoła Św. Krzyża czy też przebudowa pałacu w Radzyniu Podlaskim. W 1750 r. zostaje zatrudniony przez Jana Klemensa Branickiego przy przebudowie pałacu w Białymstoku. Dzięki temu zleceniu do Fontany zgłaszają się inni polscy magnaci. Ukoronowaniem kariery jest uzyskanie przez Jakuba Fontanę tytułu architekta królewskiego po wstąpieniu na tron Stanisława Augusta Poniatowskiego.

Za swoją działalność Jakub Fontana został nobilitowany i pod koniec życia dorobił się całkiem pokaźnego majątku. Pomogły w tym dwa małżeństwa z bogatymi pannami. Co więcej Jakub Fontana odziedziczył po ojcu karczmę przy ul. Bonifraterskiej. Zakupił pałacyk Murano, zapewne z uwagi na znajdującą się obok cegielnię. Poza tymi nieruchomościami architekt był również właścicielem kamienicy przy Krakowskim Przedmieściu. Na Nowym Mieście na rogu ulic Zakroczymskiej i Kościelnej wybudował w latach 1770-71 swoją kamienicę, która do dnia dzisiejszego określana jest jako Kamienica Fontany. Warto zauważyć, że w jego twórczości dokonała się zmiana. Przez większość życia Jakub Fontana był architektem barokowym, zaś w kamienicy można już zauważyć wyraźne cechy klasycystyczne. Co warto pokreślić Kamienica Fontany była wówczas jedną z większych na Nowym Mieście. O bogactwie Jakuba Fontany świadczy również zapis z jego testamentu w swoim na kwotę 74 000 złp. na utrzymanie i lekarstwa dla chorych w szpitalu przy kościele św. Jana Bożego. Z uwagi na brak możliwości przedstawienia w ramach ilustracji wizerunku samego Jakuba Fontany prezentujemy zdjęcie jego kamienicy.