3 marca

3 marca

Pisaliśmy wczoraj o odwołaniu Rady Warszawy w ramach odzyskiwania władzy w samorządach przez sanację, to dziś pokrótce napiszemy o tym, kto zastąpił Zygmunta Słomińskiego na stanowisku Prezydenta M. St. Warszawy.

Sanacja zdecydowała o mianowaniu Komisarycznym Prezydentem Warszawy ppłk. Mariana Zyndrama-Kościałkowskiego, wojewodę białostockiego, który był zdeklarowanym piłsudczykiem, legionistą, uczestnikiem wyprawy Żeligowskiego na Wilno i członka władz BBWR. Kościałkowski rozpoczął urzędowanie od kilku populistycznych, acz potrzebnych miastu ruchów, takich jak obniżka cen komunikacji miejskiej, wypłacenie zaległych poborówi emerytur, a przy okazji za plecami robiąc czystkę, wywalając z władz i instytucji miejskich wiele osób niezwiązanych z obozem rządzącym.

Kościałkowski nie pozostał komisarzem długo. W czerwcu 1934, po zamordowaniu min. Pierackiego, został powołany na stanowisko Ministra Spraw Wewnętrznych i Oświecenia Publicznego, zaś po śmierci Marszałka opowiedział się za Mościckim, a przeciw Rydzowi, w nagrodę za co został mianowany na premiera. Funkcję tę pełnił do czerwca 1936 roku, a w rządzie Sławoja-Składkowskiego został z kolei ministrem pracy. Prawie jak ten dyrektor z "Poszukiwany, poszukiwana". Szkoda, że wybuchła wojna, bo w kolejnym rządzie zostałby pewnie ministrem budownictwa i stawiał spółdzielcze punktowce.

Zmarł w roku 1946 w zapomnieniu w Wielkiej Brytanii, przez władze emigracyjne w czasie wojny był internowany w obozie dla Złej Zmiany na wyspie Bute.

Ilustracją za wikimedia commons - reprezentujący Bardzo Złą Sztukę portret naszego bohatera pędzla artysty Blicharskiego.