13 marca

13 marca

Przytoczymy dziś krótki biogram architekta, który pozostawił w Warszawie zaledwie jedno swoje dzieło, które jednak wywarło i cały czas wywiera przemożny wpływ na krajobraz Stolicy. 13 marca 1885 r. (tudzież według kalendarza juliańskiego 1 marca) na świat przyszedł nowy poddany cara ‒ Lew Władymirowicz Rudniew.

Urodził się w rodzinnie nauczyciela carskiego z miasteczka Opoczka, które wówczas liczyło ok. 5000 mieszkańców. Miasteczko leżało o okolicach Nowogrodu Wielkiego, a jego najwyższym budynkiem liczącym ok. 15 m była cerkiew. Przyszłość pokaże, iż nasz dzisiejszy bohater stanie się autorem budowli, które kilkanaście razy przewyższają zabudowę Opoczki z warszawskim Pałacem Kultury i Nauki na czele.

Droga Rudniewa do zawodu architekta wiedzie przez kolejne szkoły. Jego rodzice byli na tyle zamożni, iż mogli posłać syna do ryskiego Gimnazjum, które było i jest najbardziej prestiżową szkołą w państwach bałtyckich, a zarazem najstarszą (założona w XIII w.). Po jej ukończeniu Rudniew rozpoczął w 1906 r. studia na Imperialnej Akademii Sztuk Pięknych w St. Petersburgu. Jego nauczycielami byli m.in.: Leontij Benois (autor budynku Banku Polskiego przy ul. Bielańskiej) oraz Iwan Fomin.

Pierwszym architektonicznym dziełem Lwa Rudniewa, po wygranym konkursie architektonicznym był pomnik Ofiar Rewolucji (ale nie październikowej, lecz lutowej) w Piotrogrodzie na Polu Marsowym. Moment ten do najbardziej okazałych nie należy. Dojście do władzy bolszewików nie przerwało kariery architektonicznej Rudniewa, a wręcz przeciwnie, stało się dla niego wielką szansą. Brał on udział w realizacji wielu prestiżowych budynków, które swym monumentalizmem miały podkreślać potęgę władzy sowieckiej.

II wojna światowa przyniosła ruinę wielu miast na terenie ZSRR. Rudniew pracował przy odbudowie m.in. Woroneża, Stalingradu oraz Rygi. Został również profesorem na Moskiewskim Architektonicznym Instytucie. Za dzieło życia Lwa Rudniewa można uznać gmach Uniwersytetu im. Łomonosowa w Moskwie. Koncepcja tego gmachu została powielona później w projekcie Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie oraz Akademii Nauki w Rydze. Rudniew zmarł 19 listopada 1956 r. w Moskwie.