28 marca

28 marca

28 marca 1836 roku urodził się w Warszawie Stanisław Janicki, inżynier hydrotechnik i wynalazca, który jednak swe największe osiągnięcia dokonał poza Polską (czymkolwiek w owych czasach była).

Urodził się w ewangelickiej rodzinie inteligenckiej. Jego ojciec, również Stanisław (to imię pojawia się w każdym pokoleniu rodziny) był profesorem UW, matematykiem i mechanikiem. Jego matka, Helena Malcz, pochodziła ze znamienitej rodziny o niemieckich korzeniach; jej bratem był m.in. J.F.W. Malcz, prezes ewangelickiego kolegium kościelnego. 

Stanisław średnie wykształcenie i praktykę techniczną odbył w Warszawie. Na studia wyjechał do Hanoweru, gdzie uzyskał dyplom inżyniera. Następnie zatrudnił się we francuskiej firmie inżynieryjnej Ernesta Goüina. W ten sposób powrócił do Warszawy, gdyż firma była jednym z wykonawców Mostu Kierbedzia i wyznaczyła Janickiego na zastępcę kierownika budowy.

Następnie Janicki wyruszył do Egiptu, gdzie był jednym z głównych inżynierów budowy Kanału Sueskiego. Za wkład w jego powstanie został odznaczony francuską Legią Honorową. W Anglii i Stanach Zjednoczonych opatentował swoją wersję doku pływającego.

Kolejne lata pracował w Rosji i w Austrii. Zaprojektował kanał w Petersburgu i wodociągi w Odessie. Wybudował port w Rijece, regulował rzekę Moskwę, rozbudowywał kopalnie w zagłębiu donieckim. Do Warszawy powrócił na dobre w 1883 roku i udzielał się w lokalnym życiu technicznym i społecznym. Był zdecydowanym zwolennikiem budowy wodociągów wg projektów Lindleyów. Prezesował Synodowi swojego Kościoła. Pod koniec życia odrzucił propozycje kierowania budowami Kanału Panamskiego i Kanału Korynckiego ze względu na stan zdrowia. Zmarł w Warszawie w 1888 roku i został pochowany na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim.

Ilustracja za Wikimedia Commons.